رؤیت سه پدیده زیبا و تماشایی در “آسمان ونکوور بزرگ”

یکی از پربارترین بارش‌های شهاب سنگ در سال، ماهِ “کامل سرد” و «ستارهٔ کریسمس» سه پدیدهٔ زیبا و کم‌نظیرِ آسمانی هستند که در ماهِ دسامبر، آسمانِ ونکوور را روشن می‌کنند و شب‌های آخر سال را برای ساکنان ونکوور استثنایی می‌کنند.

 

 

ساکنان ونکوور در ماهِ دسامبر شاهدِ سه رویدادِ زیبا و کم نظیر آسمانی خواهند بود. علاوه بر یکی از پربارترین بارش های شهاب سنگ در سال، پدیدهٔ درخشانِ ماه “کامل سرد” و «ستاره کریسمس» روشنایی بخشِ شب های آخر سال خواهند شد.

 

در شب ۲۱ دسامبر که از نظر نجومی انقلاب زمستانی نامیده می شود و مصادف است با شب یلدای ما ایرانیان، یک رویداد آسمانی نادر این فصلِ تعطیلاتِ منحصر به فرد را غیرمعمول تر نیز می کند، امسال«ستاره کریسمس» درخشان تر از آنچیزی دیده خواهد شد که در بیش از حدود هشت قرن گذشته در کانادا ظاهر شده.

این پدیده گرچه به «ستارهٔ کریسمس» موسوم شده اما در واقع ستاره ای در کار نیست؛ بلکه حاصل قرار گرفتن مشتری و زحل در یک راستا از دید ناظر زمینی است. و در واقع در حالت معمول و با چشم غیرمسلح، این دو، یک ستارهٔ واحد و درخشان به نظر می رسند.

پدیده دیگر یک ماهِ کاملِ درخشان است که به طور سنتی به عنوان “ماهِ سرد” شناخته می شود و در آخرین نمایشِ آسمانی سال ۲۰۲۰، در شب های پایانیِ دسامبر در میانِ شب کریسمس و سال نو میلادی رخ می دهد.

این پدیده به دلیل همراه شدن هوای یخ زده زمستان با درخشش ماه کامل دسامبر، به نام “ماه سرد” شهرت یافته است. با این حال، مانند هر ماه کامل سال، این هم چندین نام دارد؛ و البته ماه به هر نامی که نامیده شود به همان اندازه می درخشد.

برخی از گروه های بومی آمریکا این پدیده را “ماه شب های طولانی” می نامند، چرا که در نزدیکیِ انقلابِ زمستانی رخ می دهد، روزی با کمترین میزانِ روشنایی و طولانی ترین شب در سال.

ماهِ کامل قرار است در غروب روز سه شنبه ۲۹ دسامبر طلوع کند و در ونکوور در ساعت ۷:۳۰ بعد از ظهر در کاملترین حالت خود قرار خواهد داشت.

برای جلوگیری از آلودگیِ نوری که وضوحِ اجرام آسمانی را پنهان می کند، علاقه مندان مشاهدهٔ این پدیدهٔ زیبا، باید مکان های دور از نور شهر را انتخاب کنند. با این وجود، هر مکانی که ارتفاع بالاتری داشته باشد، شرایط بهتری برای مشاهده هم دارد.

افزون بر این دو، در یک رویدادِ آسمانی دیگر،ونکوور در اوایل ماه دسامبر، یکی از پربارترین بارش های شهاب سنگی سال را داشت و یک شبِ کامل شاهدِ سقوط ستاره های خیره کننده بود.

تقریباً طی ۲۰۰ سالِ گذشته، بارش های شهابی هر ساله به ما زمینی ها نمایشِ روشن تری را ارائه داده اند که البته مشاهدهٔ این درخشش بستگی به نور ماه دارد. دانشمندان معتقدند که این امر به این دلیل است که نیروی جاذبه تایتانیکی مشتری، در طول قرنها جریان بارش ذرات از منبع شهاب آسمانی ۳۲۰۰ فاتون (Phaethon) را به زمین نزدیکتر کرده است.