خطرناک‌ترین تقاطع‌های مترو ونکوور برای عابران پیاده

از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ بر اثر برخورد وسایل نقلیه در مترو ونکوور ۱۴۳ نفر کشته و بیش از ۶۰۰۰ نفر زخمی شده‌اند.

Map Description automatically generated

صدمات و مرگ عابران پیاده در سراسر مترو ونکوور ۲۰۱۶–۲۰۲۰. (PHOTO BY ICBC; N.GRIFFITHS/POSTEMEDIA NEWS)

۲۸ دسامبر ۲۰۲۱

به‌گزارش ناتان گریفیث (Nathan Griffiths) از ونکوور سان (Vancouver Sun) – در ۷ دسامبر ۲۰۲۱، برخورد یک وانت با دو عابر پیاده در بزرگراه لوهید در میشن، منجر به کشته شدن یک نفر و انتقال یک نفر دیگر با وضعیت وخیم به بیمارستان شد.

یک ماه قبل، راننده یک مینی کوپر در تقاطع خیابان‌های کینگز وی و سنت کاترینز در ونکوور با مردی ۵۹ ساله برخورد کرد و او را کشت.

چند روز قبل از آن، راننده دوج رام با زنی در خیابان شانسی در پورت کوکیتلام برخورد کرد و او را با جراحات خطرناک روانه بیمارستان کرد.

در سراسر لوئر مینلند (Lower Mainland)، سالانه بیش از ۱۵۰۰ عابر پیاده در تصادف با وسایل نقلیه مجروح یا کشته می‌شوند. دانشگاهیان و کارشناسان ایمنی جاده می‌گویند این تصادفات غم‌انگیز، کاملاً قابل پیشگیری هستند. و راهبردهای کاهش یا حذف آنها به خوبی شناخته شده و اغلب مقرون به صرفه است.

تحلیل Postmedia News از داده‌های شرکت بیمه بریتیش کلمبیا یا ICBC از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ نشان می‌دهد که ۱۴۳ نفر بر اثر برخورد وسایل نقلیه در مترو ونکوور کشته و بیش از ۶۰۰۰ نفر مجروح شده‌اند. نود و شش درصد از این برخوردها در تقاطع‌ها اتفاق افتاده است و خطرناک‌ترین تقاطع‌ها ویژگی‌های مشابهی دارند: چهار تا شش خط ترافیک، اغلب با یک خط اختصاصی به سمت راست و طراحی شده برای جابجایی حجم زیادی از ترافیک با سرعت بالا.

نقشه تعاملی خطرناک‌ترین تقاطع‌های مترو ونکوور برای عابران پیاده


Made with Flourish
SOURCE: ICBC

کیت هاسفورد (Kate Hosford)، دانشجوی دکترا که در دانشکده علوم بهداشت در دانشگاه سایمون فریزر، ایمنی عابران پیاده را مطالعه می‌کند، می‌گوید: «شما در یک جامعه بسیار ماشین محور زندگی می‌کنید، بسیاری از مردم فقط فرض می‌کنند که این (تلفات) بخشی از زندگی است؛ اما شهرهای دیگر تلفات رانندگی را به صفر رسانده‌اند.»

در حالی که برخی از شهرها در لوئر مینلند شاهد کاهش صدمات عابران پیاده طی پنج سال گذشته بوده‌اند، نتایج در ونکوور بزرگ چیز دیگری بوده‌ است. گرچه تعداد افرادی که توسط خودروها در ونکوور آسیب دیده‌اند از سال ۲۰۱۶ تا ۱۹ تقریباً ۳۰ درصد کاهش یافته، اما همچنان در سال ۲۰۱۹ شاهد بیش از ۴۵۰ تلفات عابران پیاده بوده‌‌ایم.

در سال ۲۰۲۰، که به دلیل کووید-۱۹ وسایل نقلیه بسیار کمتری در جاده‌ها وجود داشت، در سرتاسر منطقه، جراحات و مرگ‌و‌میرها به میزان قابل توجهی کاهش یافت.

سه تقاطع خطرناک برای عابران پیاده مترو ونکوور عبارتند از: خیابان‌های مین و هستینگز در ونکوور، خیابان ۱۲۰ و خیابان ۷۲ در مرز سوری و دلتا، و خیابان ۱۰۴ و کینگ جورج در سوری. تنها در این سه تقاطع از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰ رانندگان ۶۷ نفر را مجروح کرده یا کشته‌اند.

در تلاش برای کاهش صدمات و مرگ‌ومیرهای ناشی از ترافیک، ونکوور و سوری در سال‌های اخیر شروع به اتخاذ استراتژی جهانی چشم‌انداز صفر یا «Vision Zero» کرده‌اند.

به گفته شبکه چشم‌انداز صفر، یک گروه غیرانتفاعی متمرکز بر استراتژی ایمنی جاده‌ها، این استراتژی که در دهه ۱۹۹۰ در سوئد آغاز شد، با طراحی تقاطع‌ها و جاده‌ها به گونه‌ای که تلفات را «تقریباً غیرممکن» کند، تلفات رانندگی و جراحات شدید را از بین می‌برد.

A picture containing road, outdoor, car, street Description automatically generated

خیابان‌های مین و هستینگز در ونکوور در ۲۸ دسامبر. ۲۶ عابر پیاده از سال ۲۰۱۶ تا ۲۱، در این تقاطع کشته شده‌اند. (PHOTO BY ARLEN REDEKOP /PNG)

شبنم افضل، مدیر ایمنی جاده در شهر سوری، گفت که عابران پیاده، دوچرخه‌سواران و موتورسواران حدود پنج درصد از کاربران جاده‌ها را تشکیل می‌دهند، اما ۵۰ درصد از مجروحان در سوری از این گروه هستند. او گفت که هدف طرح چشم‌انداز صفر در این شهر به روز کردن ۵۰ تقاطع «پرخطر» و کاهش تلفات عابران پیاده تا سال ۲۰۲۳ است. او گفت که بیماری همه‌گیر اجرای برخی از این طرح‌ها را به تأخیر انداخته‌است.

او گفت: «این استراتژی واقعاً نوعی هدف قرار دادن برخوردهایی است که بیشترین آسیب را به همراه دارد.

هاسفورد در مورد چشم‌انداز صفر می‌گوید: «گاهی اوقات آن را با هواپیماهای در حال پرواز مقایسه می‌کنند. اشتباهات همچنان اتفاق می‌افتد، اما آنها به تازگی سیستمی را طراحی کرده‌اند که خلبانان را قادر می‌سازد تا اشتباهات آن‌ها بدون حوادث مرگبار باشد.

کاهش سرعت یکی از مهمترین عوامل در ارتقای ایمنی عابران پیاده است. به گفته ونکوور کستال هلت، احتمال کشته شدن عابر پیاده با ماشینی که با سرعت ۵۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کند، هشت برابر بیشتر از تصادف با سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت است.

گزینه‌های دیگر عبارتند از ممنوع کردن چرخش به سمت راست در چراغ‌ قرمزها، و محدود کردن زمان گذراندن عابران پیاده و خودروها با هم در تقاطع‌هاست. این را می‌توان با گسترش حاشیه پیاده‌رو و کاهش مسافتی که عابران پیاده باید از آن عبور کنند انجام داد؛ دادن چند ثانیه «زمان تقدم» به عابران پیاده برای عبور، پیش از اجازه حرکت خودروها؛ یا با ایجاد تقاطع‌های به‌اصطلاح «اسکرامبل» (scramble) که تردد تمام وسایل نقلیه را متوقف می‌کند و به عابران پیاده اجازه می‌دهد همزمان از هر جهت، از جمله مورب، عبور کنند. یک مطالعه‌ٔ دانشگاهی از بی‌سی در سال ۲۰۱۰ نشان داد که تقاطع‌های اسکرامبل تعداد و شدت تصادفات مربوط به عابران پیاده را کاهش می‌دهد.

ایان پایک (Ian Pike)، مدیر واحد تحقیقات و پیشگیری از آسیب بریتیش کلمبیا، گفت: «گزینه‌هایی بسیار کم‌هزینه» برای شهرها برای کاهش تلفات عابران پیاده پیش روی ماست.

گروه او در حال حاضر، ۵۰۰۰ تا ۱۰٫۰۰۰ دلار کمک‌های مالی خرد از سوی دولت استانی را برای شهرداری‌ها مدیریت می‌کند تا «دستورالعمل‌های کم هزینه و ساده»ای را برای بهبود ایمنی اجرا کنند، مانند نصب چراغ‌های چشمک زن در گذرگاه‌ها، تغییر زمان‌بندی چراغ‌ها به طوری که مردم قبل از وسایل نقلیه حرکت کنند، یا افزایش زمان عبور عابر پیاده.

به گفته کارشناسان، به همان اندازه که تغییر نحوه مهندسی تقاطع‌ها مهم است، تغییر نحوه تفکر ما در مورد استفاده از جاده‌ها برای جابجایی انواع ترافیک، و نه فقط خودروها، اهمیت دارد.

افضل گفت: «مردم از شنیدن در مورد بازتاب این و آن و گذاشتن تمام مسئولیت‌ها بر دوش عابران بسیار خسته شده‌اند.

افضل گفت: «وقتی طرز فکر خود را تغییر می‌دهیم تا نه فقط به کالاها و وسایل نقلیه بلکه به جابجایی ایمن و کارآمد افراد توجه کنیم، فکر می‌کنم تغییر فرهنگ اتفاق می‌افتد و تغییرات طراحی را درک می‌کنید.

او گفت: «درست مثل بستن کمربند ایمنی یا سیگار نکشیدن جلوی بچه‌هاست. «اینها تغییرات فرهنگی است، درست است؟ خوب حدس بزنید چی؟ تصادف‌ها هم قابل پیشگیری هستند.»