دولت بی‌سی می‌خواهد نظر شما را در مورد در دسترس‌تر کردن ساختمان‌ها برای همه بداند

مشارکت در تغییر قوانینی که در زندگی ما موثر است از مواهب دموکراسی است. دولت بی‌سی از مردم ‌خواسته که در یک نظرسنجی آنلاین برای کمک به تغییر در کد ساختمانی شرکت کنند.

 

 

۱۴ دسامبر ۲۰۲۱

A picture containing text Description automatically generated

دومینیک جاکوبز نمی‌تواند بدون اینکه کسی در را برای او نگه دارد، از ورودی جلویی وارد کانکس خود در جزیره ونکوور شود. (کاترین مارلو/سی بی سی)

به‌گزارش کاترین مارلو (Kathryn Marlow) از سی‌بی‌سی نیوز (CBC News) – راه پله‌ها، دستگیره های در، کف‌های لغزنده، اکثر بریتیش کلمبیایی‌های ناتوان جسمی، فهرستی از چیزهایی دارند که ساختمان‌ها را برای آن‌ها غیرقابل دسترس می‌کند. اکنون، دولت استانی در تلاش برای به روز رسانی آیین‌نامه ساختمان بی‌سی (B.C. Building Code) است و می‌خواهد نظر مردم را در این مورد بشنود.

آیین‌نامه ساختمانی، حداقل الزامات ایمنی برای ساخت ساختمان‌های جدید را تعیین می‌کند و هر پنج سال یا بیشتر به روز می‌شود. اکنون دولت استانی برای به روز رسانی بعدی در سال ۲۰۲۳ تمرکز کرده‌ است.

دن کولتر (Dan Coulter)، عضو مجلس مقننه استان از چیلیوک، منشی پارلمانی برای این دسترسی است. او می‌گوید هدف دولت این است که استان بی‌سی در دسترس‌ترین ساختمان‌ها را در کانادا داشته باشد و برای این کار به کمک مردم نیاز داریم.

او یک نظرسنجی آنلاین راه اندازی کرده‌ که بریتیش کلمبیایی‌ها می‌توانند با استفاده از آن اولویت‌های خود برای دسترسی به ساختمان‌ها را تعیین کنند.

A picture containing text, building, door Description automatically generated

درهای قابل دسترسی که با دکمه فعال می‌شوند، ساختمان‌ها را برای افراد ویلچر و همچنین افرادی که از عصا استفاده می‌کنند یا استفاده محدودی از دست یا بازوی خود دارند، در دسترس تر می‌کند. افراد می‌توانند از آرنج یا باسن خود برای فشار دادن دکمه و باز کردن در استفاده کنند. (کاترین مارلو/سی بی سی)

او می‌گوید: «فکر می‌کنم شاید در مناطقی که هرگز به آن فکر نکرده‌ایم می‌توانیم از نظرسنجی و ورود بریتیش کلمبیایی‌ها به این مبحث، در شکل‌دهی به آیین‌نامه ساختمان استفاده کنیم.»

دسترسی‌پذیری چیزی است که کولتر هر روز به آن فکر می‌کند – نه فقط به این دلیل که کار اوست، بلکه به این دلیل که از ویلچر استفاده می‌کند. او می‌گوید از تمام ساختمان‌هایی که آسانسور ندارند اجتناب می‌کند و درها را نیز چالش ‌بزرگی می‌داند. اگر به‌طور خودکار باز نشوند، ساختمان برای او غیرقابل دسترس است.

دومینیک جاکوبز (Dominique Jacobs) این را خوب می‌داند. او در یک ساختمان کاندو در کولوود، درست خارج از ویکتوریا زندگی می‌کند. او از یک اسکوتر متحرک استفاده می‌کند و چون ورودی اصلی خانه‌ٔ او دربازکن اتوماتیک ندارد، نمی‌تواند بدون کمک وارد ساختمان شود. اگر دختر پنج ساله‌اش با او باشد، دخترش کمک می‌کند. اگر تنها باشد، باید به پارکینگ در زیرزمین رفته و سپس به سمت آسانسور برود.

A person wearing a crown Description automatically generated with medium confidence

دومینیک جاکوبز مدیر ارتباطات و کمپین‌ها در شبکه پشتیبانی از زنان بومی و زنان رنگین‌پوست (SNIWWOC)، مستقر در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا است. (کاترین مارلو/سی بی سی)

جاکوبز می‌گوید: «وقتی کم‌توان جسمی هستید و احساس خوبی ندارید و درد دارید؛ فقط یک استرس اضافی کافی است. استرس می‌تواند باعث درد بیشتر بدن شود.»

جیکوبز مایل است تمام ساختمان‌های جدید دارای دربازکن‌های اتوماتیکی باشند که با حرکت سادهٔ یک جا کلیدی فعال می‌شوند. همچنین درها باید آنقدر باز شوند تا فضای کافی برای عبور افراد با استفاده از اسکوتر و ویلچر وجود داشته باشد. او می‌خواهد که دولت استانی، کمک‌های بلاعوض را به سازندگان ارائه دهد تا هزینه‌ها پوشش داده شود و در حین ساخت‌وساز درنظر گرفتن آن را آسان‌تر کنند.

کولتر، دبیر پارلمان برای دسترسی، می‌گوید که هنوز نمی‌داند که آیا کمک‌های بلاعوض برای سازندگان در دسترس خواهد بود یا خیر، اما می‌گوید منابعی برای حمایت از تصویب قانون دسترسی بریتیش کلمبیا به‌طور گسترده‌تر در دسترس خواهد بود.

ساختمان برای همه

ناتالی بارنز (Natalie Barnes)، که در ویکتوریا زندگی می‌کند، هنگام راه رفتن از عصا استفاده می‌کند. او می‌گوید که پله‌ها بزرگ‌ترین مانع او هستند، اما راه‌های دیگری نیز وجود دارد. کف‌های صاف، مانند کف‌های ساخته شده از سنگ مرمر، برای حرکت بسیار لغزنده هستند. و از آنجایی که عصای خود را در یک دست دارد، باید بتواند از چیزهایی مانند درها و حتی حوله‌های کاغذی فقط با یک دست استفاده کند.

«در حالت ایده‌آل [یک در] دارای بازکن‌های خودکار است تا بتوانم با آرنجم به آن ضربه بزنم و در باز شود. برخی از ساختمان‌ها درهای بسیار سنگینی دارند که برای باز کردن آن‌ها به هر دو دست نیاز دارم، و این برای من با عصا دشوار است».

A person wearing glasses Description automatically generated with medium confidence

ناتالی بارنز در ویکتوریا، B.C. زندگی و کار می‌کند. او ناتوانی جسمی دارد و هنگام راه رفتن از عصا برای حمایت از خود استفاده می‌کند. (ارسال شده توسط ناتالی بارنز)

بارنز می‌گوید که دوست دارد ببیند این کد در اصول طراحی جهانی پذیرفته شود، و همه ساختمان‌ها برای همهٔ سطوح توانایی ساخته شوند.

نظرسنجی استان در مورد دسترسی ساختمان‌ها تا ۱۳ ژانویه فعال است. پیش‌بینی می‌شود که پیش‌نویس کد جدید ساختمان در بهار سال ۲۰۲۳ ارائه شود و پس از آن برای اظهار نظر عمومی باز خواهد بود.