کشف ۷۵۱ گور بی‌نشان در مدرسه شبانه‌روزی سابق در ساسکاچوان

حدود ۷۵۱ گور، بدون هیچ سنگ قبر یا علامتی در محوطه مدرسه شبانه‌روزی سابق بومیان مریوال در ساسکاچوان پیدا شده است. جستجو همچنان ادامه دارد و بومیان می‌خواهد چیزی بیشتر از عذرخواهی ببیند. آن‌ها خواهان اسناد از دولت کانادا و کلیسا هستند و می‌گویند ما سزاوار عدالتیم.

A picture containing grass, outdoor, field, sky Description automatically generated

CTV News Regina

۲۴ ژوئن ۲۹۲۱

به گزارش بروک تیلور(Brooke Taylor) از سی‌تی‌وی نیوز (CTVNews)- بومیان کاوِسِس (Cowessess First Nation) می گویند حدود ۷۵۱ قبر بی‌نشان را در محوطه مدرسه شبانه‌روزی سابق مریوال (Marieval) واقع در ۱۶۴ کیلومتری شرق شهر رجینا، در ساسکاچوان پیدا کرده‌اند.

از اول ماه ژوئن بومیان کاوِسِس با استفاده از اسکنر راداری کاوش در محوطهٔ این مدرسه سابق بومیان و مناطق اطراف آن را شروع کردند. روز پنجشنبه ۲۴ ژوئن، یافته‌های این جستجو به طور رسمی در یک نشست خبری اعلام شد.

A picture containing grass, outdoor, standing, field Description automatically generated

Photo from Regina Leader Post

رئیس کادموس دلورمه (Cadmus Delorme) تأکید کرد که یافته‌ها مربوط به یک گور دسته جمعی نیست بلکه گورهای بدون علامتی هستند که سنگ‌ قبر آن‌ها برداشته شده است.

وی گفت: “نمایندگان كلیسای كاتولیک سنگ قبرها را برداشته‌اند و امروز آن‌ها گورهایی بی‌نشان هستند. ”

رادار نافذِ زمین که برای جستجوی اعماق زمین‌ استفاده می‌شود، ۷۵۱ جسد را شناسایی کرده است، اما دلورم گفت که این دستگاه چندان دقیق نیست و این آمار ۱۰ تا ۱۵ درصد حاشیهٔ خطا دارد.

وی گفت: “هر یک از این یافته‌ها توسط یک تیم فنی ارزیابی می‌شود و ما در هفته‌های آینده، یک عدد تأیید شده را دریافت خواهیم کرد. ”

در این مرحله از تحقیقات، آن‌ها قادر به شناسایی بقایای موجود در گورهای بدون سنگ قبر نیستند، ممکن است این گورها متعلق به بزرگسالان و یا کودکان باشند.

A picture containing person, indoor, young, child Description automatically generated

Cadmus Delorme, chief of Cowessess First Nation

دلورم افزود: “ما نمی‌توانیم تأیید كنیم كه همه آن‌ها كودک بوده‌اند، روایت‌های شفاهی وجود دارد كه در این گورها بزرگسالان نیز دفن شده‌اند. ”

وی گفت ممکن است دانش‌آموزان از جنوب ساسکاچوان و همچنین از مانیتوبا به این مدرسه آمده باشند.

وی افزود: “از گفتگوهای بازماندگان با من، مشخص شد كه برخی از بومیان نیز از مناطق جنوب غربی مانیتوبا به مدرسه مریوال رفته بودند. ”

هرچند او نمی‌تواند تأیید کند که دقیقاً دانش‌آموزان کدام مناطق در این مدرسه تحصیل می‌کرده‌اند، اما او گفت که اکثر کودکان از مناطق معاهده چهار می‌آمده‌اند.

A picture containing outdoor, grass, house, old Description automatically generated

Photo from Regina Leader Post

هدف بومیان کاوِسِس شناسایی بقایای باقی‌مانده و علامت‌گذاری قبور، برای بزرگداشت بستگانِ دانش‌آموزانِ مدارس شبانه‌روزی است.

“یک روز در این مکان یک بنای یادبود ساخته خواهد شد. هر یک از این گورها سنگ قبر خواهند داشت؛ احتمالاً همه قبور نام دقیق نخواهند داشت؛ اما این هدف نهایی ما است. ”

کمتر از یک ماه پس از کشف بقایای ۲۱۵ کودک بومی دفن شده در گورهای بدون علامت در مدرسه شبانه‌روزی در کمپلوس در بی‌سی، این گورهای جدید کشف شده است.

مدرسه شبانه‌روزی مریوال از سال ۱۸۹۸ تا ۱۹۹۶ در دره کوآپِل (Qu’Appelle) فعالیت می‌کرده است. این مدرسه توسط کلیسای کاتولیکِ رم اداره می‌شد تا اینکه بومیان کاوِسِس در سال ۱۹۸۱ فعالیت این مدرسه را خود به دست گرفتند.

بابی کامرون (Bobby Cameron)، رئیس فدراسیون عالی اقوام بومی (FSIN)، در یک بیانیه خبری گفت: “صدها قبر و مکان دفن بدون علامت دیگر نیز در سرزمین‌های بومیان ما، در مکان‌های مدارس شبانه‌روزی سابق بومیان وجود دارد.” “هزاران خانواده در سرتاسر سرزمین‌های ما هستند که منتظر بازگشت فرزندان خود به خانه بوده‌اند. ساسکاچوان بیشترین تعداد مدارس شبانه‌روزی و بیشترین تعداد بازماندگان از این حادثه را داشته است. هنوز صدها مورد دیگر وجود خواهد داشت. ”

A group of people in a kitchen Description automatically generated

Photo courtesy General collection of the Societe historique de Saint-Boniface

هنوز هم ادامه دارد”

یکی از بازماندگان مدرسه شبانه‌روزی ماریول گفت که او چاره‌ای جز رفتن به آنجا نداشته است، چون اگر والدین، فرزندشان را به این مدارس نمی‌فرستادند یکی از آن‌ها به زندان فرستاده می‌شد.

الدر فلورانس اسپارویر (Elder Florence Sparvie) در کنفرانس مطبوعاتی گفت: “برای اینکه خانواده را کنار هم نگه داریم، به مدرسه شبانه‌روزی رفتیم. آن‌ها ما را به زور به آنجا بردند، ما آنجا ماندیم و درس خواندیم، آن‌ها مدام به هر نحوی به ما ضربه زدند؛ آن‌ها واقعاً بسیار بدذات و فرومایه بودند. وقتی می‌گویم ضربه، منظورم ضربهٔ واقعی است. ”

دانش‌آموزان مجبور شدند در مورد خدای کاتولیک اطلاعاتی کسب کنند و راهبه‌ها و کشیش‌ها، مردم بومی را به دلیل پیروی نکردن از آیین کاتولیک، محکوم می‌کردند.

وی گفت: “آنها به ما گفتند مردم ما، والدین ما و مادربزرگ‌های ما هیچ چیز نیستند، آنها راهی برای زندگی معنوی و ملکوتی ندارند، زیرا همهٔ ما کافر هستیم. ”

او سومین نسل خانواده‌اش بود که به مدرسه شبانه‌روزی رفته بود. مادر و مادربزرگش نیز هر دو در این مدرسه زندگی کرده بودند.

A group of people sitting in a room Description automatically generated with medium confidence

PHOTO BY GILMOUR, KIER

وی گفت: “آنها ما را به عنوان یک قوم پایین می‌کشیدند.” “به همین خاطر ما یاد گرفتیم که هیچ چیز را دوست نداشته باشیم، که در حال حاضر هم اینچنین هستیم. و این همچنان ادامه دارد و همچنان ادامه خواهد داشت. ”

اسپارویر گفت: به بهانهٔ تلاش برای همسان‌سازی مردم بومی، راهبه‌ها و کشیش‌هایی که مدارس شبانه روزی را اداره می‌کردند، آنها را مجبور کردند که نگاه دیگری به خود داشته باشند. او گفت که آنها را به آن باور رساندند که روح ندارند.

وی گفت: “بسیاری از دردهایی که اکنون در مردم خود می‌بینیم، از این مکان‌ها سرچشمه گرفته است.”

“تا زمانی که همه فرزندان خود را پیدا نکنیم، متوقف نخواهیم شد”

بابی کامرون، رئیس‌ فدراسیون عالی اقوام بومی در کنفرانس مطبوعاتی گفت که کارهای زیادی برای التیام زخم‌های ناشی از مدارس شبانه‌روزی باید انجام شود و با جستجوهای بیشتر، یافته‌های بیشتری بدست خواهد آمد.

رئیس کامرون افزود که قربانیان مدارس شبانه‌روزی کاری نکرده بودند که شایسته برخوردی باشند که با آن‌ها شد.

وی گفت: “تنها جرمی كه ما در كودكی مرتكب شده‌ایم، بومی بودن ماست.”

جستجوی محوطه‌های مدارس شبانه‌روزی در سراسر کشور ادامه خواهد یافت؛ و کار در اینجا متوقف نخواهد شد.

او افزود: “ما اجساد بیشتری پیدا خواهیم کرد و تا وقتی که همه فرزندان خود را پیدا نکنیم متوقف نخواهیم شد.”

خبر گورهای بی‌نشان در محوطهٔ مدارس شبانه‌روزی سابق، در سرتاسر جهان مورد توجه قرار گرفته است.

وی گفت: “كانادا؛ جهان درحال مشاهده است كه ما چگونه یافته‌های نسل‌كشی را كشف می‌كنیم.”

وی افزود که با این یافته‌ها، سرانجام شواهدی داریم که گفته‌های بومیان راجع به سوءاستفاده در مدارس شبانه‌روزی طی دهه‌ها را ثابت می‌کند. شواهدی دال بر آنچه که بازماندگان این مدارس طی دهه‌های گذشته می‌گفتند که رفتاری غیرانسانی با آن‌ها شده است. ”

“آنها شکنجه شدند، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، و دیدند که همکلاسی‌هایشان در حال مرگ هستند. آن‌ها حتی مجبور شدند برای همکلاسی‌های خود قبر بکنند. ”

A group of people sitting in a room with tables and chairs Description automatically generated with low confidence

PHOTO BY LORNE COULSON /Postmedia Wire

وی گفت که می‌خواهد چیزی بیشتر از عذرخواهی ببیند. او می‌خواهد دولت کانادا و کلیسا اسناد و مدارک این موسسات را تحویل دهند.

“مردم ما سزاوار چیزی بیش از عذرخواهی و همدردی هستند، که البته از این بابت سپاسگزاریم، اما مردم ما سزاوار عدالت هستند.”

A picture containing grass, sky, outdoor, field Description automatically generated

Photo from Regina Leader Post

“یافته‌های ماریوال و کمپلوس بخشی از یک فاجعه بزرگتر است. آنها یادآور نژادپرستی سیستمی شرم‌آور، تبعیض و بی‌عدالتی هستند که بومیان در این کشور با آن روبرو بوده‌اند؛ و همچنان نیز با آن روبرو هستند. ما باید، با هم این حقیقت را بپذیریم؛ از گذشته خود درس بگیریم و مسیر مشترک آشتی را طی کنیم؛ فقط از این طریق می‌توانیم آینده بهتری بسازیم.”