بررسی “اردوگاه‌های پشتیبانی شده” برای بی‌خانمان‌ها در شورای شهر ونکوور

ایجاد اردو‌گاه‌های کوچک و پراکنده در سراسر ونکوور برای افزایش امنیت و خدمات بهداشتی‌، شغلی و مسکن‌، برای افراد‌ بی‌سرپناه از اهداف اصلی این طرح است. همچنین این طرح می‌تواند از برخی تأثیراتِ معضلِ بی‌خانمانی بر جامعه مانند ایجاد زباله‌، مسائل بهداشتی و کاهش جرایم بکاهد.

A picture containing text, road, way Description automatically generated
24 مه 2021‌

گزارش کالی هیر (Calley Hair) از The Columbian – شورای شهر ونکوور نظر موافق خود را برای طرحی ابراز کرده که می‌تواند چندین اردوگاه رسمی و پشتیبانی شده در سراسر شهر را برای افراد‌ بی‌خانمان هستند تجربه کند‌‌.

جیمی اسپینلی (Jamie Spinelli)‌، هماهنگ‌کنندهٔ پشتیبانی بی‌خانمان‌های ونکوور‌، بعد از ظهر روز دوشنبه، ۲۴ ماه مه، به اعضای شهر گفت که ایدهٔ ما این است که فضاهای موقتی مسکونی و ایمن برای افراد بی‌خانمان ایجاد کنیم که بتوانند در آن ثبات و سر و سامان پیدا کنند‌‌.

وی گفت که اردوگاه‌های پشتیبانی شده علاوه بر کمک به این افراد برای دستیابی به خدمات بهداشتی‌، شغلی و مسکن‌، همچنین می‌توانند از برخی تأثیرات بی‌خانمانی بر جامعه مانند ایجاد زباله‌، مسائل بهداشتی و جرایم بکاهد‌‌.

اسپینلی گفت: ما واقعاً توانایی تحمل این مسائل را نداریم‌‌. ” طی سال‌ها، ایدهٔ اردوگاه‌هایی مانند این‌ بارها رد شده است و اکنون آن‌ها در تلاشند تا دوباره آن را مطرح کنند؛ چرا که مشکل از کنترل خارج شده است‌‌.”

اسپینلی ادامه داد‌، هر کدام از این مکان‌ها میزبان 20 تا 40 نفر هستند‌، و اندازهٔ آن‌ها بسته به موقعیتِ مکانی، متفاوت است‌‌. در پیشنهاد او به شورا آمده که این اردوگاه‌ها باید حصارکشی شوند‌، در سراسر شهر پراکنده باشند و توسط یک سازمان غیرانتفاعی اداره شوند‌‌.

اسپینلی گفت که هنوز در حال تدوینِ دقیقِ معیارهایی است که برای انتخابِ مکان‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد‌، او قصد دارد چندین فاکتور را در نظر بگیرد‌‌. او می‌خواهد امکاناتِ اردوگاه‌ها در سراسر ونکوور یکسان باشد؛ در هر محله‌، بیش از یک اردوگاه، و دو اردوگاه خیلی نزدیک به هم نباشد؛ و هرکدام به فاصلهٔ نیم مایل (۸۰۰ متر) به حمل و نقل عمومی دسترسی داشته باشند‌‌.

این اماکن می‌توانند مالکیت عمومی‌ داشته باشند و یا مالکیت‌ آن‌ها به کلیساها یا بخش خصوصی با صاحبان علاقه‌مند به مشارکت در این امر واگذار شود.

اسپینلی گفت: “در حالت ایده‌آل‌، ما می‌خواهیم این افراد را فقط در نزدیکی اردوگاه‌ها ببینیم‌‌.” “ما سعی داریم از ایجاد اختلال در محله‌ها و مشاغل جلوگیری کنیم‌‌.”

وی افزود: “من درک می‌کنم که ممکن است بسیاری از این موارد بسیار مبهم به نظر برسد؛ من می‌خواهم واقعاً تأکید کنم که ما قبل از باز کردن این اماکن به تلاش گستردهٔ جامعه برای ارتباط با این طرح متعهد هستیم‌‌. ما می‌خواهیم تا حد ممکن این کار را با مشارکت جامعه انجام دهیم‌‌. ”

روز دوشنبه‌، مشاوران شورای شهر اقدام مستقیمی در مورد این پیشنهاد انجام ندادند‌؛ اگرچه آن‌ها حمایت گسترده‌ای برای گام برداشتن در این راه نشان دادند‌‌.

مراحل بعدی شامل تهیهٔ پیش‌نویس یک کمپین اطلاع‌رسانی عمومی و ایجاد روندی مشخص‌تر برای انتخاب مکان‌های اردوگاه‌های پشتیبانی شده است‌‌. آن‌ها همچنین قصد دارند اواخر این هفته، صفحهٔ پرسش‌های متداول مربوط به پروژه را در beheardvancouver‌‌.org راه‌اندازی کنند‌‌.

اریک پاولسن (Erik Paulsen)‌، مشاور شورا گفت: “این واقعاً مهم است که به این طرح به عنوان یک استراتژی برای گذار نگاه شود و نه به عنوانِ دارویی برای درمان‌‌.”

وی افزود: “با كسی كه قرارداد می‌بندیم و مفاد قرارداد ‌‌.‌‌.‌‌. از اهمیت بالایی برخوردار است‌‌. ما این را از تجربهٔ Navigation Center آموختیم‌‌.”

پاولسن با اشاره به پناهگاهِ روزانهٔ بحث‌برانگیز، متعلق به شهرداری که پس از کمتر از دو سال بسته شد‌، افزود‌‌: “ما به طور بالقوه دچار یک بحران بهداشت عمومی هستیم‌، بنابراین من از این پیشنهاد حمایت می‌کنم‌‌. من نگران ایمنی در این مکان‌ها هستم‌.”

مشاور لوری لبوسکی (Laurie Lebowsk) گفت‌‌: “من مایلم پیش از اجرای طرح، شورا از مشارکت عمومی اطمینان یابد.”

جدول زمانی پیشنهادی اسپینلی برپایی حداقل یک اردوگاه تا ماه سپتامبر و سه مورد حداکثر تا دسامبر است.

اردوگاه‌های پشتیبانی شده بخشی از طرح گسترده‌تری برای واکنش به‌ بی‌خانمانی بود که اسپینلی روز دوشنبه به شورا ارائه داد‌‌.

اسپینلی گفت: “این اردوگاه‌های پشتیبانی شده، موقت هستند‌‌.” “این طرح، برای مقابله با بحرانِ فوری بهداشت و ایمنی است و ما همچنان به کار بر روی راهِ حل‌های طولانی مدت و پایدار ادامه می‌دهیم‌‌.”

یک مرحله از گذار در حال حاضر به انجام رسیده است‌‌. از وقتی که Navigation Center در بیش از یک سال پیش تعطیل شد‌، افراد بدون خانه فقط دو روز در هفته می‌توانستند به ساختمان وارد شوند تا نامه‌های خود را تحویل بگیرند‌‌. اکنون‌، از طریق برنامه‌ای از Outsiders Inn‌، تحویل نامه‌ها پنج روز در هفته، در کلیسای Living Hope در مرکز ونکوور و مرکز کلیسای لوتری سنت پل (St. Paul) امکان‌پذیر است‌‌.

کلارک کانتی (Clark County) و اداره مسکن ونکوور (Vancouver Housing Authority) هم‌اکنون در حال کار بر روی تبدیل هتل سابق هوارد جانسون (Howard Johnson) در نزدیکی ونکوور مال به یک مکان غیردولتی ۶۳ اتاقه هستند.